Wszystkim osobom pracującym w Norwegii, przysługują określone prawa oraz spoczywają na nich pewne obowiązki. Jednym z nich jest płacenie podatków. Znajomość przepisów norweskiego prawa podatkowego jest szczególnie ważna dla osób rozpoczynających pracę w Norwegii.


Przy wykonywaniu odpłatnej pracy w Norwegii, pracodawca ma obowiązek odciągać zaliczki na podatek dochodowy (skattetrekk) od płacy brutto. Wysokość zaliczki  określona jest w karcie podatkowej, która otrzymuje każda osoba świadcząca prace. W przypadku braku karty podatkowej, pracodawca ma prawo naliczyć podatek w wysokości 50% pensji brutto. Samotni rodzice oraz osoby mające na utrzymaniu niepracującego współmałżonka mogą ubiegać się o druga klasę podatkową - skatteklasse 2, pozwalającą płacić niższy podatek. Pracobiorca ma obowiązek sam wystąpić o kartę podatkową w najbliższym urzędzie skarbowym.

Dane odnośnie wynagrodzenia i innych przychodów, wynikających ze stosunku służbowego, wypłaconych w Norwegii określa roczne zestawienie płac, przychodów i wpłaconych zaliczek na podatek dochodowy - lønns- og trekkoppgave, wysyłane przez pracodawcę po zakończeniu roku podatkowego.

Na przełomie stycznia i lutego rejonowy urząd podatkowy przesyła wszystkim podatnikom na adres, pod którym są zameldowani, zeznanie podatkowe - selvangivelse, tj. norweski PIT. Blankiet należy wypełnić i odesłać w terminie do końca kwietnia.

Roczne rozliczenie podatkowe - skatteoppgjør, zostaje przesłane przez władze podatkowe do końca czerwca - osobom zatrudnionym na etacie oraz do końca października - osobom prowadzącym działalność gospodarczą. Jednak zdaża się, że jeżeli Urząd Skarbowy nie zdążył rozliczyć osoby fizycznej do czerwca, wysyła list, że rozliczenie zostało przesunięte na październik. Wyliczony w nim jest dochód, który był podstawa wymiaru podatku. Jeśli wpłacona zaliczka na podatek była zbyt wysoka, urząd zwraca te kwotę wraz z odsetkami w wysokości 2,5% dla osób na etacie, oraz 0,9 % dla osób prowadzących działalność gospodarcza. Gdy zaliczka była zbyt niska, podatnik obowiązany jest do wpłaty zaległej kwoty wraz w odsetkami w wysokości kolejno 2,8% i 3,1%.

Odliczenia od podatku

Podatnik w Norwegii ma możliwość odliczeń od podatku. Jednym z nich jest odliczenie kwoty uzyskania przychodu - minstefradrag. Przy dochodach powyżej 178000 koron rocznie wynosi ona 67000 koron.(w przypadku przepracowanych 12 m-cy. Za każdy nieprzepracowany miesiąc to odliczenie jest proporcjonalnie  niższe). Jeśli faktycznie poniesione koszty były wyższe, podatnik ma możliwość ich odliczenia. Należą do nich m.in. koszty przeprowadzki, związanej z objęciem stanowiska, transportu i nocowania w czasie wykonywania pracy, prowadzenia biura w domu, literatury fachowej, zakupu narzędzi i ubrania roboczego.

Pracobiorca zagraniczny ma możliwość odliczenia standardowego - standardfradraget, w wysokości 10% dochodów, nie więcej niż 40 000 koron w pierwszych dwóch latach pracy w Norwegii. W zamian za odliczenie standardowe mogą być stosowane odliczenia oddzielne, które wchodzą w skład odliczenia standardowego, m.in.:

1. Faktyczne wydatki poniesione na dojazdy do pracy - arbeidsreise. W przypadku, gdy dojazdy do pracy wynoszą 19,5 km w jedna stronę, można odliczyć 1,40 kr za kilometr. Nie jest tu istotny środek lokomocji, z którego korzystamy. Nawet w przypadku wspólnego dojeżdżania samochodem osobowym, każdą z osób,  zarówno kierowca, jak i pasażerowie mają prawo do odliczeń
2. Wydatki poniesione podczas pobytu poza stałym miejscem zamieszkania - koszty delegacji
3. Wydatki poniesione na dojazdy do kraju ojczystego, gdy podatnik mieszka tam z rodzina, lub gdy jest osoba samotna (przy zachowaniu pewnych warunków mieszkaniowych)
4. Znaczne koszty leczenia (powyżej 9180 kr)
5. Udokumentowane wydatki poniesione na opiekę i wychowanie dzieci poniżej 11 roku życia (wydatki na opiekunkę, przedszkole itp.) do kwoty 25000 kr na jedne dziecko i 5000 kr na każde kolejne.
6. Składki na związki zawodowe do kwoty 2250 kr.
7. Koszty kształcenia.
8. Płacone alimenty do Polski
9. Odsetki od kredytu zaciągniętego w Polsce.

Prawo podatkowe przewiduje też inne odliczenia, np: spłaconych odsetek na pożyczkę, część kosztów członkowskich w spółdzielni mieszkaniowej, składki na dobrowolne ubezpieczenie emerytalne - tzw. III filar, maksymalnie do kwoty 40000 kr, darowizny na rzecz organizacji dobroczynnych.